Even een update.
19 mei 2022
Het gaat goed met de bloem, die ik voor de Handwerkbeurs had opgezet. Op zo'n dag demonstreren doe ik eigenlijk veel. Het 1e deel van de waterlelie heb ik toen bijna afgekregen ondanks de onderbrekingen. Die heb je op zo'n dag altijd. Je moet even met elkaar praten, je moet iets uitleggen en je wilt ook zelf even op de beurs lopen. Meestal zo ook nu loop ik heel kort over de beurs. Ik ga daar naar toe, wat ik even wil zien of wat wil kopen, zoals nu garen voor de ALV van de LOKK, aïdastof om te borduren en sokkenwol. Verder heb ik weinig gezien maar wel lekker zitten klossen.
Deze bloem is één van de bloemen voor het jubileum van de LOKK volgend jaar en ontworpen door Thea de Roode. Ik moet nu nog de nerven met kraaltjes maken in het eerste deel en daarna 3x het hart klossen. Alles natuurlijk stijven en in elkaar zetten. Met mijn tulpenpaneel en Hinojosakleed ben ik niet veel verder gekomen. Ik hoop dat ik daar tijdens de zomerstop tijd voor krijg, maar misschien moet ik het inplannen en er afwisselend aan werken. Nog even over nadenken.

Na de Handwerkbeurs kwam het uitje met de kring afgelopen dinsdag. Was niet zozeer kant gerelateerd alswel textiel. We gingen naar het Textielmuseum in Tilburg, waar we een rondleiding door de vaste collectie kregen. Dat was heel technisch, veel machines, maar toch heel interessant, omdat ook getoond wordt hoe nu verschillende textielsoorten gemaakt worden en wat er voor mogelijkheden zijn. Ook dit is in het digitale tijdperk gekomen, wat de mogelijkheden om ingewikkelde patronen te weven of te breien enorm heeft uitgebreid. Helaas heb ik geen foto's gemaakt. Ik heb alleen foto's van een vorig bezoek van de houten weeftoestellen in de damastweverij.
Nog steeds te veel projecten.
5 mei 2022
Vorige keer schreef ik, dat ik eigenlijk te veel tegelijk doe. Helaas dat is nog niet echt verbeterd. De guipure bloem voor de cursisten in Leiden is klaar, maar een volgend project dient zich meteen aan. De LOKK vraagt of ik een dag op het Kantplein van de Handwerkbeurs wil zitten klossen. Dat wil ik wel, maar dat houdt in, dat er weer wat nieuws op het kussen moet.
Aan mijn Hinojosa kleed kan ik daar niet klossen. Daarvoor moet ik teveel aanhaken. Mijn rolkussen met het tulpenpaeneel meenemen in de trein kan ik ook wel vergeten. Dat gaat nooit goed. Bovendien moet dan ook de standaard mee. Dat lukt al helemaal niet.
Het tulpenpaneel schiet goed op, Ik ben aan de laatste tulp begonnen. Het is wel ingewikkeld aan de bloem van de ene tulp klossen en aan de steel van de andere. Dat houdt in, dat ik continue moet opletten en steeds van groepje klossen moet veranderen. De ene keer moet je verder aan de bloem en de andere keer moet je eerst een stukje steel doen om verder te kunnen met de bloem. Dat houdt wel op, maar het maakt het ook wel leuk.
Ik doe te veel.
14 april 2022
Ik doe eigenlijk teveel tegelijk.
Het tulpenpaneel gaat best lekker. Ondanks het grote aantal klossen schiet het goed op. Maar dan komt er toch iets anders tussen door.
De cursisten in Leiden vroegen of de de werkstukken, die ze nog gaan maken, ook kon laten zien.

Een van de 2 heb ik gevonden, een vlinder, maar de andere heb ik zelf waarschijnlijk nooit geklost. Ik Kan hem tenminste nergens vinden. Dus wat moet je dan? Opnieuw klossen.
OIDFA Ledencontactdag.
31 maart 2022
De OIDFA contactdag is al weer voorbij. Het was een geslaagde dag. Alles liep op rolletjes en iedereen was blij en tevreden. De lezing van Bettie Stijnman was buitengewoon interessant. Ze had veel eigen werk meegenomen. Het wwas verrassend te zien, welk kant je kan op een andere manier dan klossen, naaldkant en frivolitë kan maken. Met breinaalden of een haakhaald. Dan zijn natuurlijk de naalden relatief dik vergeleken met het garen. Bettie gebruikt vaan dikte 3, maar het garen is dan heel erg dun.

Voor de middag hadden we een workshop voorbereid met als onderwerp paisleys. Van 3 verschillende ontwerpers paisley in 3 verschillende kantklos-technieken. Er werd ijverig geklost. Zelfs mensen, die naar een contactdag bijna nooit een kussen meenemen, zaten nu te kloseen. Er was ook iemand, die een eigen ontwerp paisley in Withof Duchesse aan het klossen was.

Gelukiig vind ik ook nog de tijd om iets voor mijzelf te klossen. Een paneeltje met tulpen in Torchon. Berg klosjes, maar met bandjes gaat het prima ook op een rolkussen.
Mauritsje naar Den Haag.
17 maart 2022
Nu is alles weer begonnen en kan ik dingen gaan afzeggen, zoals de kringbesturendag aanstaande zaterdag. Ik ben snipverkouden en kan beter thuisblijven en rust houden. Volgende week is de OIDFA contactdag en dan kan ik veel moeilijker zeggen: ik kom niet. Jammer, maar het is niet anders.
Toch een klein succesverhaal is ook te vertellen. Vorig jaar op 10 december schreef ik dat Mauritsje bij ons logeerde. Mauritsje is een pop met replicakleding uit 1595. Deze set kleding is ca. 30 jaar geleden gemaakt door de groep Amsterdam van de NKO (de “oude” Nederlandse Kant Opleiding) naar een kinderportret van Maurits de Heraugieres geschilderd door Adriaan van der Linde. Mijn “opdracht” was een goed thuis voor hem te vinden. Dat kostte enige moeite. De meeste musea, die ik aanschreef, reageerden negatief. Hij paste niet in hun collectie. Tot vorige week het Kunstnuseum in Den Haag. Deze zagen er wel wat in. Ze kunnen hem illustratief en educatief gebruiken. Gisteren is hij opgehaald en naar zijn nieuwe thuis gebracht. Ik hoop, dat hij het daar goed heeft. Een einde van een tijdperk, maar ook een begin van een nieuw.
Volgende week de laatste voorbereidingen voor de contactdag doen. Gelukkig is de workshop klaar. Er moeten alleen nog kopieën gemaakt worden.
Tussen dit alles door mag ik ook nog voor mezelf klossen.
Gaat nu alles weer door?
17 februari 2022
Afgelopen dinsdag was er goed nieuws voor het openbare leven. We mogen weer veel meer en er mag meer open. We mogen er dus vanuit gaan, dat de komende kringbijeenkomsten, de kringbesturerdag en de OIDFA contactdag gewoon door kunnen gaan. Daar ben ik blij om, dat niet al het werk dat daarvoor al is verzet, niet voor niets is geweest.
Op de kring gaan we in maart een hoekje in lintkant maken voor ons techniekdoosje of -boekje. Zoals ik de vorige keer schreef, was ik er al mee begonnen. Het is nu klaar. Eigenlijk moet ik deze kantsoort vaker doen om de vullingen ook echt mooi te krijgen. Nu is het soms echt gepriegel. Dat kwam ook, omdat het patroon nog steeds iets te klein was. maar ik ben redelijk tevreden.
De Regiodag Noord-Holland staat ook weer in de steigers. Dit jaar is hij op 19 november. Dat gaat weer een leuke dag worden. De workshop is geregeld, nu de rest nog.
Langzaam begint alles weer
27 januari 2022
Langzaam maar zeker komen alle activiteiten weer op gang. De eerste kantklosles heb ik al weer achter de rug. Dat ging met recht langzaam, want 2 van de 4 leerlingen waren op vakantie, de 3e had het mailtje waarschijnlijk niet goed gelezen, maar gelukkig nummer 4 was aanwezig. De andere lessen beginnen over 1,5 week.
Ook de kring begint weer. Vorig jaar hadden we afgesproken verder te gaan met ons techniekkistje of -boekje. Voor deze keer zouden we een van de patroontjes van de Regiodag hiervoor maken. Ik had daarvan al het klokje gemaakt, maar dat past niet in mijn boekje. Dus een van de andere patronen gemaakt. In februari of maart gaan we een hoekje maken in lintkant of Dentelles de Luxeuil. Ik ben er al mee begonnen, maar de tekening is nog iets te klein voor het bandje. Het gaat wel lukken, maar voor de anderen moet ik waarschijnlijk nog iets vergroten.
Het eerste digitale contact van de OIDFA is achter de rug. Een deel hiervan ging over een artikel, wat ik aan het schrijven ben over mevr. De Jager Meezenbroek. Het artikel is klaar, nu de vertaling nog. Op de foto hieronder is mevr. De Jager Meezenbroek de enige dame met hoed.
Zondag is er een lezing over Sprang georganiseerd door OIDFA Amerika. Ik heb me daarvoor ingeschreven en ben heel benieuwd. Nu er weer meer mag, moet ik ook verder met de contactdagen. De contactdag in maart is vastgelegd. We zijn met de workshop bezig. De lezing wordt gemaakt. Gaat helemaal volgens planning. Nu al vast de contactdag in oktober vastleggen en overleggen voor een cursus kantbreien in mei.
Kortom ik ben al weer zo druk als een klein baasje, maar ik ben ook blij dat ik weer meer kan doen. Hoewel het nog wel moeilijk organiseren blijft, omdat je niet precies weet, wat Corona nog voor ons in petto heeft. Zoals het organiseren van de contactdag in oktober en de Regiodag in november. Kan dat dan door gaan? Je weet het niet. Ik ga er maar vanuit, dat het doorgaat. Ja kan niet tot op het laatste moment gaan wachten, want dan krijg je niets meer voor elkaar. Dus misschien doe je een hoop voor niets, maar voor hetzelfde geld gaat het allemaal door en dan wordt het hopelijk een succes.
Blog op de TRC site
2 januari 2022
Vorig jaar op de valreep een stukje geschreven op de blog van het Textile Research Centre. Aanleiding was een blog op die site over Elsa Schiaparelli. Toen herinnerde ik me, dat er op de tentoonstelling “The Art of Lace” in 2020 een japon van Schiaparelli stond, die mij erg aansprak. Niet zozeer de jurk, hoewel die erg mooi was, maar vooral de kant, die er voor gebruikt was en het verhaal daarachter.
De oorsprong van deze kant was een macro-foto gemaakt door Rose-Lynn Fisher “Last tear I ever cry for you”. Zij bestudeerde haar tranen door een microscoop en maakt daar een serie macro-foto's van. De firma Darquer liet van eerder genoemde foto door een van hun kantschetsers een ontwerp maken. Deze werd door een collega van schulpen voorzien. De kantschetsers zijn diegenen, die een eerste ontwerp maken voor een machinale kant, hoewel deze al heel gedetailleerd zijn. Daarna wordt door de kanttekenaar de technische tekening gemaakt voor de jacquard- of leaversmachine.
Toen deze kant genaamd “Tears and Lace” aan het couture huis Schiaparelli in 2015 werd aangeboden, waren ze meteen enthousiast. De zwarte kant werd gebruikt over een rode japon voor de herfst-winter collectie 2017/2018. De japon werd “Les vases Communicants” genoemd.
Het mooist is de kant te zien in de mouwen, die bijna niet gedrapeerd zijn en daardoor heel mooi het motief in de kant laten zien.
Een groot deel van de tentoonstelling “The art of Lace”, die in 2020 in het Textiel Museum in Tilburg te zien was, was ook al te zien geweest in 2018 tijdens de tentoonstelling Haute Dentelles in Calais, waarvan Sylvie Marot, de curator was.
Mijn blog op de TRC site is hier te vinden. Een beschrijving van curator Sylvie Marot is te vinden op LinkedIn.
Meer foto's van de tentoonstelling in Tilburg kunt u vinden op de pagina's Art of Lace, Art of Lace 2 en Art of Lace 3.
Een eerder blog over deze tentoonstelling vindt u hier.
Weblog archief

De artikelen van 2021 zijn te vinden op de pagina Blog 2021 en die vanaf november 2019 t/m december 2020 zijn te vinden op de pagina Blog van nov 2019 t/m dec 2020

De oudere artikelen vanaf augustus 2016 t/m oktober 2019 zijn op het het weblog archief te vinden


© 2022 Gon Homburg 06 53713715. Laatst gewijzigd: 19-05-2022